-
1 īnflīgō
īnflīgō īxī, īctus, ere [1 in + * fligo; 1 FLAG-], to dash upon, strike against: rei p. securim: cratera viro, O.: puppis inflicta vadis. V.—Fig.: cum ex eo (verbo) in ipsum aliquid infligitur, is hurled at.—To inflict: mortiferam plagam: tibi turpitudinem.* * *infligere, inflixi, inflictus Vknock or dash (against); inflict, impose -
2 ad-lūdō (all-)
ad-lūdō (all-) ūsī, —, ere, to play, sport, joke, jest, do sportively: ad id, T.: varie et copiose: adludit (Ino Tauro), O.: nec plura adludens, dwelling longer on the jest, V.: qui occupato adluserit, jested with him while busy, Ph.: Omnia quae fluctūs adludebant, Ct.—Fig., of the waves, to play against, dash upon: mare litoribus adludit: adludentibus undis, O. -
3 adludo
I.To play or sport with any thing, to joke, jest, to do a thing sportively; with ad or dat. (most freq. after the Aug. per.; never in Plaut.; and in Ter. and in Cic. only once), * Ter. Eun. 3, 1, 34: Galba autem adludens ( discoursing in jests) varie et copiose multas similitudines adferre, Cic. de Or. 1, 56, 240:II.occupato,
Phaedr. 3, 19 fin.; Ov. M. 2, 864:nec plura adludens,
Verg. A. 7, 117:Cicero Trebatio adludens,
jesting with, Quint. 3, 11, 18 Spald., Halm; so Suet. Caes. 22 al.—Trop., of the motion,A.Of the waves, to sport with, to play against, dash upon:B.mare terram appetens litoribus adludit,
Cic. N. D. 2, 39, 100: solebat Aquilius, quid esset litus, ita definire, quā fluctus adluderet (B. and K. read eluderet; v. eludo), id. Top. 7, 32; cf. Quint. 5, 14, 34:in adludentibus undis,
Ov. M. 4, 342.—With acc.:omnia, quae... fluctus salis adludebant,
Cat. 64, 66.—Of the wind, to play with:summa cacumina silvae lenibus adludit flabris levis Auster,
Val. Fl. 6, 664:tremens Adludit patulis arbor hiatibus,
Sen. Thyest. 157. -
4 alludo
I.To play or sport with any thing, to joke, jest, to do a thing sportively; with ad or dat. (most freq. after the Aug. per.; never in Plaut.; and in Ter. and in Cic. only once), * Ter. Eun. 3, 1, 34: Galba autem adludens ( discoursing in jests) varie et copiose multas similitudines adferre, Cic. de Or. 1, 56, 240:II.occupato,
Phaedr. 3, 19 fin.; Ov. M. 2, 864:nec plura adludens,
Verg. A. 7, 117:Cicero Trebatio adludens,
jesting with, Quint. 3, 11, 18 Spald., Halm; so Suet. Caes. 22 al.—Trop., of the motion,A.Of the waves, to sport with, to play against, dash upon:B.mare terram appetens litoribus adludit,
Cic. N. D. 2, 39, 100: solebat Aquilius, quid esset litus, ita definire, quā fluctus adluderet (B. and K. read eluderet; v. eludo), id. Top. 7, 32; cf. Quint. 5, 14, 34:in adludentibus undis,
Ov. M. 4, 342.—With acc.:omnia, quae... fluctus salis adludebant,
Cat. 64, 66.—Of the wind, to play with:summa cacumina silvae lenibus adludit flabris levis Auster,
Val. Fl. 6, 664:tremens Adludit patulis arbor hiatibus,
Sen. Thyest. 157. -
5 impingo
impingo ( inp-), pēgi, pactum, 3 (archaic inf. pres. pass. impingier, Plaut. Capt. 3, 5, 76), v. a. [in-pango], to push, strike, or drive at or into any thing; to thrust, strike, or dash against (not freq. till after the Aug. per.; cf.: incutio, infligo, illido).I.Lit.:B.pugnum in os impinge,
Plaut. Rud. 3, 4, 5:mustriculam in dentes, Afran. ap. Fest. s. v. mustricula, p. 148 Müll.: a paucioribus Othonianis quo minus in vallum impingerentur,
would have been driven to, Tac. H. 2, 41:impactus in carcerem,
Dig. 48, 3, 13; so, to forge on, fix or fasten on:jubete huic crassas compedes impingier,
Plaut. Capt. 3, 5, 76; id. Pers. 4, 4, 24; cf.: fustem alicui, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 9:lapidem Aesopo,
Phaedr. 3, 5, 7:laqueum alicui, Sen. Tranq. an. 10: caput parieti,
Plin. Ep. 3, 16, 12:dentes arbori,
Plin. 8, 3, 4, § 8:aequor scopulis,
Sil. 12, 187:agmina muris,
Verg. A. 5, 805; Stat. Th. 7, 28:impinge pugnum, si muttiverit,
Plaut. Bacch. 4, 7, 2:pessimus gubernator, qui navem, dum portum egreditur, impegit,
Quint. 4, 1, 61:clitellas ferus impingas,
Hor. Ep. 1, 13, 8:nubes vehementer impactae,
Sen. Q. N. 2, 12: impingere se in columnas, to dash one ' s self against, id. de Ira, 1, 19, 4:cum caede magna (hostem) in aciem altiore superstantem tumulo inpegere,
Liv. 27, 18, 14.—Prov.: calcem impingere alicui rei,
i. e. to give it a kick, to cast it aside, Petr. 46; v. calx. —In gen., to hand, press upon, force upon one (rare):II.huic calix mulsi impingendus est, ut plorare desinat,
Cic. Tusc. 3, 19, 44:alicui epistulam,
id. Att. 6, 1, 6; Sen. Ep. 95:oculum libidinose,
to cast upon, direct to, Tert. Idol. 2.—Trop., to drive, throw upon, push or force to any thing:illum libido in contraria impinget,
Sen. Ep. 95 med.:aliquem in litem ac molestiam,
id. ib. 117: dicam tibi impingam grandem, I will direct or bring against you, Ter. Phorm. 2, 3, 92:naturae munus suum,
to throw in her face, Sen. Prov. 6 fin.:egestas Catilinam patriae suae impegit,
drove, incited him against, Flor. 3, 12, 12:quod populos scelerata impegit in arma,
Luc. 6, 406:beneficium,
Sen. Ben. 1, 1: quocumque visum est, libido se impingit, id. de Ira, 2, 8. -
6 inpingo
impingo ( inp-), pēgi, pactum, 3 (archaic inf. pres. pass. impingier, Plaut. Capt. 3, 5, 76), v. a. [in-pango], to push, strike, or drive at or into any thing; to thrust, strike, or dash against (not freq. till after the Aug. per.; cf.: incutio, infligo, illido).I.Lit.:B.pugnum in os impinge,
Plaut. Rud. 3, 4, 5:mustriculam in dentes, Afran. ap. Fest. s. v. mustricula, p. 148 Müll.: a paucioribus Othonianis quo minus in vallum impingerentur,
would have been driven to, Tac. H. 2, 41:impactus in carcerem,
Dig. 48, 3, 13; so, to forge on, fix or fasten on:jubete huic crassas compedes impingier,
Plaut. Capt. 3, 5, 76; id. Pers. 4, 4, 24; cf.: fustem alicui, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 9:lapidem Aesopo,
Phaedr. 3, 5, 7:laqueum alicui, Sen. Tranq. an. 10: caput parieti,
Plin. Ep. 3, 16, 12:dentes arbori,
Plin. 8, 3, 4, § 8:aequor scopulis,
Sil. 12, 187:agmina muris,
Verg. A. 5, 805; Stat. Th. 7, 28:impinge pugnum, si muttiverit,
Plaut. Bacch. 4, 7, 2:pessimus gubernator, qui navem, dum portum egreditur, impegit,
Quint. 4, 1, 61:clitellas ferus impingas,
Hor. Ep. 1, 13, 8:nubes vehementer impactae,
Sen. Q. N. 2, 12: impingere se in columnas, to dash one ' s self against, id. de Ira, 1, 19, 4:cum caede magna (hostem) in aciem altiore superstantem tumulo inpegere,
Liv. 27, 18, 14.—Prov.: calcem impingere alicui rei,
i. e. to give it a kick, to cast it aside, Petr. 46; v. calx. —In gen., to hand, press upon, force upon one (rare):II.huic calix mulsi impingendus est, ut plorare desinat,
Cic. Tusc. 3, 19, 44:alicui epistulam,
id. Att. 6, 1, 6; Sen. Ep. 95:oculum libidinose,
to cast upon, direct to, Tert. Idol. 2.—Trop., to drive, throw upon, push or force to any thing:illum libido in contraria impinget,
Sen. Ep. 95 med.:aliquem in litem ac molestiam,
id. ib. 117: dicam tibi impingam grandem, I will direct or bring against you, Ter. Phorm. 2, 3, 92:naturae munus suum,
to throw in her face, Sen. Prov. 6 fin.:egestas Catilinam patriae suae impegit,
drove, incited him against, Flor. 3, 12, 12:quod populos scelerata impegit in arma,
Luc. 6, 406:beneficium,
Sen. Ben. 1, 1: quocumque visum est, libido se impingit, id. de Ira, 2, 8. -
7 illido
illīdo ( inl-), si, sum, 3, v. a. [in-laedo], to strike or dash against or upon, to beat against, to strike, dash or beat in any direction.I.Lit. (mostly poet., not in Cic. prose; cf.:II.incutio, impingo, infligo): libravit caestus effractoque illisit in ossa cerebro,
Verg. A. 5, 480: ad vulnus manus, Cic. poët. Tusc. 3, 31, 76 fin.:(naves) vadis,
Verg. A. 1, 112:repagula ossibus,
Ov. M. 5, 121:funale fronti,
id. ib. 12, 250:dentem fragili (corpori),
Hor. S. 2, 1, 77:caput foribus,
Suet. Aug. 23:superbissimos vultus solo,
Plin. Pan. 52, 4:linum illisum crebro silici,
Plin. 19, 1, 3, § 18:fluctus se illidit in litore,
Quint. 10, 3, 30 Zumpt N. cr.: quos Rex suus illisit pelago, drove to the sea, i. e. forced to navigate the sea, Val. Fl. 7, 52:avidos illidit in aegrum Cornipedem cursus,
i. e. guides, Stat. Th. 11, 517.—Transf., to strike or dash to pieces (very rare):illisis cruribus,
Varr. R. R. 3, 7, 10:serpens compressa atque illisa morietur,
Cic. Har. Resp. 25 fin. -
8 inlido
illīdo ( inl-), si, sum, 3, v. a. [in-laedo], to strike or dash against or upon, to beat against, to strike, dash or beat in any direction.I.Lit. (mostly poet., not in Cic. prose; cf.:II.incutio, impingo, infligo): libravit caestus effractoque illisit in ossa cerebro,
Verg. A. 5, 480: ad vulnus manus, Cic. poët. Tusc. 3, 31, 76 fin.:(naves) vadis,
Verg. A. 1, 112:repagula ossibus,
Ov. M. 5, 121:funale fronti,
id. ib. 12, 250:dentem fragili (corpori),
Hor. S. 2, 1, 77:caput foribus,
Suet. Aug. 23:superbissimos vultus solo,
Plin. Pan. 52, 4:linum illisum crebro silici,
Plin. 19, 1, 3, § 18:fluctus se illidit in litore,
Quint. 10, 3, 30 Zumpt N. cr.: quos Rex suus illisit pelago, drove to the sea, i. e. forced to navigate the sea, Val. Fl. 7, 52:avidos illidit in aegrum Cornipedem cursus,
i. e. guides, Stat. Th. 11, 517.—Transf., to strike or dash to pieces (very rare):illisis cruribus,
Varr. R. R. 3, 7, 10:serpens compressa atque illisa morietur,
Cic. Har. Resp. 25 fin. -
9 offendō
offendō fendī, fēnsus, ere [ob+fendo], to hit, thrust, strike, dash against: latus vehementer: caput, L.: offenso pede, having stumbled, O.: in scopulis offendit puppis, strikes on, O.: in redeundo, run aground, Cs.: solido, bite a stone, H.—To hit upon, light upon, come upon, meet with, find, catch: te hic, Enn. ap. C.: imparatum te, come upon you unawares: nondum perfectum templum: omnia aliter ac iusserat offendit.—Fig., to suffer damage, receive an injury: qui in tantis tenebris nihil offendat: in causis.—To stumble, blunder, make a mistake, commit a fault, offend, be offensive: sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit: apud honestos homines, give offence to: neque in eo solum offenderat, quod, etc., N.—To find fault, be displeased, take offence: si in me aliquid offendistis.—To fail, miscarry, be defeated, suffer misfortune, be unfortunate: apud iudices, lose his cause: primo accessu ad Africam, i. e. met with disaster, L.: si aliquid esset offensum: quo (casu) in milibus passuum tribus offendi posset, a disaster might occur, Cs.—To trespass upon, shock, offend, vex, displease, repel, disgust: Divitiaci animum, Cs.: tuas aurīs: neminem umquam non re, non verbo offendit: hi sermones tuam existimationem non offendunt, injure: si non offenderet unum Quemque limae labor, H.: offendere tot caligas, tot Milia clavorum, provoke, Iu.: multis rebus meus offendebatur animus, was hurt: fidis offendi medicis, H.: ut non offendar subripi (ista munera), am not offended at the loss of, Ph.* * *offendere, offendi, offensus Voffend, hurt (feelings) -
10 offendo
1.offendo, di, sum, 3, v. a. and n. [obfendo]. to hit, thrust, strike, or dash against something (syn.: illido, impingo; class.).I.Lit.:B.offendere caput ad fornicem,
Quint. 6, 3, 67:latus vehementer,
Cic. Clu. 62, 175:coxam,
to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:solido,
against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:in scopulis offendit puppis,
strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:in redeundo offenderunt,
ran aground, Caes. B. C. 3, 8:in cornua,
Sol. 40:ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 2:visco,
id. Poen. 2, 37.—Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1:II.haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,
Plaut. Ps. 1, 2, 30:paululum si cessassem, Domi non offendissem,
Ter. Eun. 4, 4, 5:si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,
id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:imparatum te offendam,
will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:eundem bonorum sensum,
id. ib. 1, 9, 17:nondum perfectum templum offendere,
id. Verr. 2, 4, 28, § 64:omnia aliter ac jusserat offendit,
id. Rep. 1, 38, 59.—Trop.A.In gen., to suffer damage, receive an injury:B.quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?
Cic. Fam. 9, 2, 2:in causis,
id. de Or. 2, 74, 301:ad fortunam,
Phaedr. 4, 14, 6.—In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.:C.pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,
Cic. Clu. 36, 98:sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,
id. Fam. 2, 18, 3:offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,
gave offence to, id. Sest. 49, 105:se apud plebem offendisse de aerario,
id. Att. 10, 4, 8:neque in eo solum offenderat, quod,
Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:in multis enim offendimus omnes,
Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:cum nihil aliud offenderit,
Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—To find fault with, be displeased with, take offence at any thing:D.at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,
Caes. B. C. 2, 32:si in me aliquid offendistis,
have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success:E.apud judices offendere, opp. causam iis probare,
Cic. Clu. 23, 63:cum multi viri fortes offenderint,
id. Verr. 2, 5, 50, § 131:tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,
i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.— Impers. pass.:sin aliquid esset offensum,
Cic. Fam. 1, 7:quoties culpā ducis esset offensum,
might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:nullum ejusmodi casum exspectans, quo... in milibus passuum tribus offendi posset,
id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:at si valetudo ejus offendissit,
failed, Gell. 4, 2, 10.—To shock, offend, mortify, vex, displease one:A.me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,
Cic. Fam. 3, 8, 4:tuam existimationem,
id. ib. 3, 8, 7:neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,
id. Balb. 26, 59:offensus nemo contumeliā,
id. Att. 6, 3, 3:ne offendam patrem,
id. ib. 6, 3, 9:ut eos splendor offendat,
id. Fam. 1, 7, 7:extinctum lumen recens offendit nares,
Lucr. 6, 791:offendere tot caligas, tot Milia clavorum,
provoke, Juv. 16, 24:polypodion offendit stomachum,
disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,
id. 35, 10, 36, § 97.— Pass., to be displeased, feel hurt:multis rebus meus offendebatur animus,
Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:ut non offendar subripi (ista munera),
so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin. —Hence, of-fensus, a, um, P. a.Offensive, odious (cf.:B.invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!
Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:offensum et invisum esse alicui,
id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,
Cic. Inv. 1, 49, 92.—Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered:2.offensus et alienatus animus,
Cic. Att. 1, 17, 7:aliena et offensa populi voluntas,
id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere [p. 1259] deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.— Comp.:quem cum esse offensiorem arbitrarer,
Cic. Att. 1, 5, 2:quem sibi offensiorem sciebat esse,
id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.offendo, ĭnis, f. [1. offendo], an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.). -
11 offensum
1.offendo, di, sum, 3, v. a. and n. [obfendo]. to hit, thrust, strike, or dash against something (syn.: illido, impingo; class.).I.Lit.:B.offendere caput ad fornicem,
Quint. 6, 3, 67:latus vehementer,
Cic. Clu. 62, 175:coxam,
to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720:solido,
against something solid, Hor. S. 2, 1, 78:in scopulis offendit puppis,
strikes on, Ov. P. 4, 14, 22:in redeundo offenderunt,
ran aground, Caes. B. C. 3, 8:in cornua,
Sol. 40:ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 2:visco,
id. Poen. 2, 37.—Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1:II.haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata,
Plaut. Ps. 1, 2, 30:paululum si cessassem, Domi non offendissem,
Ter. Eun. 4, 4, 5:si te in plateā offendero hac post umquam, periisti,
id. ib. 5, 8, 34; id. Phorm. 5, 1, 31:imparatum te offendam,
will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3:eundem bonorum sensum,
id. ib. 1, 9, 17:nondum perfectum templum offendere,
id. Verr. 2, 4, 28, § 64:omnia aliter ac jusserat offendit,
id. Rep. 1, 38, 59.—Trop.A.In gen., to suffer damage, receive an injury:B.quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?
Cic. Fam. 9, 2, 2:in causis,
id. de Or. 2, 74, 301:ad fortunam,
Phaedr. 4, 14, 6.—In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.:C.pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent,
Cic. Clu. 36, 98:sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit,
id. Fam. 2, 18, 3:offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant,
gave offence to, id. Sest. 49, 105:se apud plebem offendisse de aerario,
id. Att. 10, 4, 8:neque in eo solum offenderat, quod,
Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin:in multis enim offendimus omnes,
Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive:cum nihil aliud offenderit,
Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—To find fault with, be displeased with, take offence at any thing:D.at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis,
Caes. B. C. 2, 32:si in me aliquid offendistis,
have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success:E.apud judices offendere, opp. causam iis probare,
Cic. Clu. 23, 63:cum multi viri fortes offenderint,
id. Verr. 2, 5, 50, § 131:tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit,
i. e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.— Impers. pass.:sin aliquid esset offensum,
Cic. Fam. 1, 7:quoties culpā ducis esset offensum,
might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.:nullum ejusmodi casum exspectans, quo... in milibus passuum tribus offendi posset,
id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.:at si valetudo ejus offendissit,
failed, Gell. 4, 2, 10.—To shock, offend, mortify, vex, displease one:A.me exquisisse aliquid, in quo te offenderem,
Cic. Fam. 3, 8, 4:tuam existimationem,
id. ib. 3, 8, 7:neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit,
id. Balb. 26, 59:offensus nemo contumeliā,
id. Att. 6, 3, 3:ne offendam patrem,
id. ib. 6, 3, 9:ut eos splendor offendat,
id. Fam. 1, 7, 7:extinctum lumen recens offendit nares,
Lucr. 6, 791:offendere tot caligas, tot Milia clavorum,
provoke, Juv. 16, 24:polypodion offendit stomachum,
disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58:ne colorum claritas aciem oculorum offenderet,
id. 35, 10, 36, § 97.— Pass., to be displeased, feel hurt:multis rebus meus offendebatur animus,
Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.:ut non offendar subripi (ista munera),
so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin. —Hence, of-fensus, a, um, P. a.Offensive, odious (cf.:B.invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium!
Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145:offensum et invisum esse alicui,
id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence:offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit,
Cic. Inv. 1, 49, 92.—Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered:2.offensus et alienatus animus,
Cic. Att. 1, 17, 7:aliena et offensa populi voluntas,
id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere [p. 1259] deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.— Comp.:quem cum esse offensiorem arbitrarer,
Cic. Att. 1, 5, 2:quem sibi offensiorem sciebat esse,
id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.offendo, ĭnis, f. [1. offendo], an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.). -
12 impingō (inp-)
impingō (inp-) pēgī, pāctus, ere [1 in+pango], to dash against, throw on, thrust at, fasten upon: alcui lapidem, Ph.: uncus impactus est fugitivo illi: agmina muris, V.: hostes in vallum, Ta.: clitellas ferus impingas, H.: cum caede magnā (hostem) in aciem inpegere, L.—Fig.: Dicam tibi inpingam grandem, will bring against you, T. —To force upon, press upon: huic calix mulsi impingendus est. -
13 concurro
con-curro, curri, cursum, 3 ( perf. redupl. concucurrit, Flor. 4, 2, 33 Duker N. cr.: concucurrisse, Cato ap. Prisc. p. 901 P., and Suet. Caes. 15; cf. Liv. 1, 12 Oud., and Ind. Flor. s. h. v. Duker), v. n.I.To run together (of several persons), to come or assemble together in multitudes, to rush or flock together in crowds (very freq., and class.).A.Prop.1.Absol.:2.tota Italia concurret,
Cic. Q. Fr. 1, 2, 5, § 16: video hac tempestate concurrisse omnis adversarios, Cato ap. Prisc. 10, p. 901 P.:concurrunt jussu meo plures uno tempore librarii,
Cic. Agr. 2, 5, 13:cum omnes, ut mos est, concurrerent,
id. Verr. 2, 5, 26, § 65:licet concurrant omnes plebei philosophi, nihil tam eleganter explicabunt, etc.,
unite, id. Tusc. 1, 23, 55:multi concurrerant,
Nep. Dion, 10, 1; Sall. J. 60, 6:concurrite, concurrite, cives,
Val. Max. 4, 1, 12.— Impers.: contionem inprimis advocari jubet;summā cum expectatione concurritur,
Cic. Leg. 2, 5, 13.—Designating the place from which, or the place or purpose to or for which:* b.non solum qui in urbe erant, sed etiam undique ex agris concurrerunt,
Nep. Pelop. 3, 3:undique gentes,
Luc. 3, 321:concurrunt laeti mi obviam cupedinarii omnes,
Ter. Eun. 2, 2, 25: ad hos (sc. Druides) magnus adulescentium numerus disciplinae causā concurrit, Caes. B. G. 6, 13; cf. Quint. 1, 2, 16:ad eum magnae copiae,
Sall. C. 56, 5:ad eum homines omnium ordirum corruptissimi,
id. H. 1, 48, 7 Dietsch:ad curiam,
Cic. Rab. Post. 7, 18 (corresp. to convolare ad Rostra); Liv. 4, 60, 1; Suet. Tit. 11:domum tuam cuncta civitas,
Cic. Verr. 2, 1, 31, § 80:ad arma milites,
Caes. B. G. 3, 22 fin.; so id. ib. 5, 39 fin.:ad non dubiam mortem,
Cic. Tusc. 1, 37, 89:ad auxilium sociae,
Luc. 3, 663:signum dedit, ut ad me restituendum Romam concurrerent,
Cic. Mil. 15, 39:omnes concurrerunt ad Perdiccam opprimendum,
united together, Nep. Eum. 3, 1; id. Phoc. 2, 5:ad aliquem audiendum,
Suet. Caes. 32. — Impers.:concurritur undique ad commune incendium restinguendum,
Cic. Phil. 10, 10, 21:concurrendum ad curiam putare,
id. Rab. Post. 7, 18:cum ad arma concurri oporteret,
Caes. B. G. 2, 20:ex proximis castellis eo concursum est,
id. ib. 2, 33:concursum ad curiam esse,
Liv. 4, 60, 1: Suet. Calig. 6; Quint. 1, 2, 16.—Poet., to run in attendance upon, to accompany:B.est quibus Eleae concurrit palma quadrigae, as it were,
follows him on foot, accompanies, Prop. 3, 9 (4, 8), 17.—Trop. = confugere, to run for refuge or help, to take refuge (rare):2.ad C. Aquilium,
Cic. Quint. 16, 53 B. and K.:nulla sedes, quo concurrant,
Cic. Att. 8, 3, 4:ne darem perditis civibus hominem, quo concurrerent,
id. Ep. ad Brut. 2, 2, 3:interea servitia repudiabat (Catilina), opibus conjurationis fretus,
Sall. C. 56, 5; Just. 19, 1, 9.—Of words, as under military command:II.ante enim circumscribitur mente sententia confestimque verba concurrunt, quae mens eadem... statim dimittit, ut suo quodque loco respondeat,
Cic. Or. 59, 200.—To run upon one another, to meet or dash together (class.).A.Of corporeal objects.1.In gen.:2.concurrunt nubes ventis,
Lucr. 6, 97; cf. id. 6, 116:ne prorae concurrerent,
Liv. 37, 30, 4 (al. prorā; cf. Weissenb. ad loc.); cf. id. 44, 42, 5; Luc. 3, 663:mediis concurrere in undis (montes, viz., the Symplegades),
Ov. M. 7, 62; cf. id. Am. 2, 11, 3:concurrere montes duo inter se,
Plin. 2, 83, 85, § 199: actor cum stetit in scaenā, concurrit dextera laevae (viz., in applauding), Hor. Ep. 2, 1, 205:labra concurrunt,
draw together, close, Sen. Ep. 11, 2: os concurrit, id. Ira, 3, 15, 1; id. Ben. 2, 1, 3:os,
Quint. 10, 7, 8; 11, 3, 121.— Transf., of letters and words:aspere concurrunt litterae,
Cic. de Or. 3, 43, 172 (opp. diduci); so id. Or. 45, 154.—Hence,In partic., milit. t. t., to rush together in hostility, to engage in combat, to join battle, to fight (most freq. in the histt.); constr. inter se, cum aliquo, adversus, in, contra aliquem, alicui, and absol.(α).Inter se:(β).concurrunt equites inter se,
Caes. B. C. 2, 25; so Liv. 26, 51, 4; 29, 18, 10; Suet. Oth. 12; Verg. G. 1, 489; id. A. 10, 436.—Cum aliquo:(γ).cum hoc concurrit ipse Eumenes,
Nep. Eum. 4, 1; so Liv. 8, 8, 15; Vell. 2, 70, 1; Suet. Oth. 10; Ov. M. 13, 87.—Adversus, in, or contra aliquem:(δ).recenti milite adversus fessos longo itinere concurrerat,
Liv. 35, 1, 6 Weissenb. ad loc.:in aliquem,
Sall. J. 97, 4; Just. 4, 1, 10: equites contra tantam multitudinem audacissime concurrunt, run upon, against, etc., Auct. B. Afr. 6.—Alicui (freq. in the poets):(ε).audet viris concurrere virgo,
Verg. A. 1, 493; 10, 8; Ov. M. 5, 89; 12, 595 al.:quibus (equitibus) cum inpigre, Numidae concurrissent,
Liv. 24, 15, 7 Weissenb. ad loc.—Absol.: repente Antonius in aciem suas copias de vico produxit et sine morā concurrit, Galb. ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:b.cum infestis signis concurrunt,
Sall. C. 60, 2; so Liv. 6, 7, 6; 8, 7, 9 al.; Tac. A. 6, 35; id. H. 2, 42; Suet. Claud. 21:ex insidiis,
Liv. 9, 25, 8; 2, 11, 9:mutuis vulneribus,
Sen. Suas. 7, 14.— Impers. pass.:ubi propius ventum est, utrimque magno clamore concurritur,
Sall. J. 53, 2; so Liv. 10, 40, 13; Hor. S. 1, 1, 7.— Transf.:adversus has concurrentis belli minas, legati vallum murosque firmabant,
Tac. H. 4, 22 init. —Not in war; in the jurists, to make the same claim, enter into competition with:c.si non sit, qui ei concurrat, habeat solus bonorum possessionem,
Dig. 37, 1, 2:in hereditatem fratri concurrere,
ib. 5, 2, 16:in pignus,
ib. 20, 4, 7: in pignore, ib.—Trop. (rare): in tantā causarum varietate cum alia colligantur vel ipsa inter se concurrant, vel in diversum ambiguitate ducantur, Quint. 12, 2, 15:B.cum dolore,
Sen. Cons. ad Helv. 2:concurrit illinc publica, hinc regis salus,
Sen. Oedip. 830.—Of abstract objects (occurrences, circumstances, points of time, etc.), to meet, concur, fall out at the same time, happen:2.multa concurrunt simul,
Ter. And. 3, 2, 31; so,concurrunt multae opiniones,
id. Heaut. 2, 2, 3:tot verisimilia,
id. Ad. 4, 4, 19:res contrariae,
Cic. Fin. 5, 10, 28:ista casu,
id. Div. 2, 68, 141:quae ut concurrant omnia, optabile est,
id. Off. 1, 14, 45:saepe concurrunt aliquorum bene de me meritorum inter ipsos contentiones,
id. Planc. 32, 78:si quid tale accidisset, ut non concurrerent nomina,
that the reciprocal accounts do not meet, become due on the same day, id. Att. 16, 3, 5; cf.:sponsalia in idem tempus,
Dig. 3, 2, 13:concurrit actio legis Aquiliae et injuriarum,
to have place together, to be coincident, ib. 9, 2, 5.—Pregn., to accord, agree with (in jurid. Lat.):concurrit cum veritate,
Dig. 29, 2, 30:cum summā,
ib. 29, 30, 53. -
14 ruo
rŭo, ŭi, ŭtum (ruiturus, a, um, Ov. M. 4, 459; Luc. 7, 404; Mart. 1, 88, 4; Plin. Ep. 7, 19, 8; gen. plur. part. ruentum, Verg. A. 11, 886), 3, v. n. and a., to fall with violence, rush down; to fall down, tumble down, go to ruin (cf.: labor, procumbo, cado).I.Neutr. (very freq. and class.).A.Lit. Rarely of persons:1.caedebant pariter pariterque ruebant Victores victique,
Verg. A. 10, 756; so Val. Fl. 7, 642.—Of things:ruere illa non possunt, ut haec non eodem labefacta motu concidant,
Cic. Imp. Pomp. 7, 19:spectacula runnt,
fell down, tumbled down, Plaut. Curc. 5, 2, 47; cf.:parietes ruunt,
id. Most. 1, 2, 36:lateres veteres,
id. Truc. 2, 2, 50; so,aedes,
id. Am. 5, 1, 43; id. Most. 1, 2, 69:omnia tecta (supra aliquem),
Lucr. 4, 403; Liv. 4, 21, 5; Quint. 8, 3, 68 al.:altae turres,
Lucr. 5, 307:moles et machina mundi,
id. 5, 96:murus,
Liv. 21, 11:templa deum,
Hor. S. 2, 2, 104;aulaea,
id. ib. 2, 8, 71:acervus,
id. Ep. 2, 1, 47:murus latius quam caederetur,
Liv. 21, 11:tecta in agris,
id. 4, 21:silices a montibus altis,
Lucr. 5, 314:alto a culmine Troja,
Verg. A. 2, 290.— Poet.:caeli templa,
Lucr. 1, 1105: ruit arduus aether, it rains, or the rain descends in torrents, Verg. G. 1, 324; cf. id. A. 8, 525:caelum imbribus immodicis,
Mart. 3, 100, 3; cf.:caelum in se,
Liv. 40, 58:ruit imbriferum ver,
i.e. is ending, hastening to its close, Verg. G. 1, 313; cf.:turbidus imber aquā,
id. A. 5, 695:tempestas,
Tac. A. 1, 30.Prov.: caelum ruit, the sky is falling; of any thing very improbable: Cl. Quid tum, quaeso, si hoc pater resciverit? Sy. Quid si nunc caelum ruat? Ter. Heaut. 4, 3, 41. —2.Transf., of rapid, hasty movements, to hasten, hurry, run, rush (cf.:B.volo, curro): id ne ferae quidem faciunt, ut ita ruant atque turbentur,
Cic. Fin. 1, 10, 34; cf. id. Att. 7, 7, 7:(Pompeium) ruere nuntiant et jam jamque adesse,
id. ib. 7, 20, 1:huc omnis turba ruebat,
Verg. A. 6, 305:Aeneadae in ferrum ruebant,
id. ib. 8, 648:per proelia,
id. ib. 12, 526:quidam inermes ultro ruere ac se morti offerre,
Tac. Agr. 37:contis gladiisque ruerent,
id. A. 6, 35:in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27 fin.:in castra fugientes,
id. 24, 16, 2: in vulnera ac tela, id. 26, 44:promiscue in concubitus,
id. 3, 47:eques pedesque certatim portis ruere,
id. 27, 41:ad urbem infesto agmine,
id. 3, 3:ad portas,
Tac. A. 1, 66:ad convivium,
id. H. 2, 68 fin.:per vias,
id. ib. 5, 22:destinatā morte in proelium,
Flor. 2, 18, 12:ruebant laxatis habenis aurigae,
Curt. 4, 15, 3:de montibus amnes,
Verg. A. 4, 164:flumina per campos,
Ov. M. 1, 285:in Galliam Rhenus,
Tac. H. 5, 19.— Poet., of time:vertitur interea caelum et ruit Oceano Nox,
i.e. hastens up, sets in, Verg. A. 2, 250:revoluta ruebat dies,
was advancing, hastening on, id. ib. 10, 256; cf. of the setting of the sun, Val. Fl. 1, 274; App. M. 3, p. 136, 19.— Of sound, to break forth:antrum, unde ruunt totidem voces, responsa Sibyllae,
Verg. A. 6, 44.—Trop.1.(Acc. to A. 1.) To fall, fail, sink (very rare):2.ratio ruat omnis,
Lucr. 4, 507:quae cum accidunt nemo est quin intellegat, ruere illam rem publicam,
Cic. Verr. 2, 5, 6, § 12:Vitellium ne prosperis quidem parem, adeo ruentibus debilitatum,
by his falling fortunes, Tac. H. 3, 64:tam florentes Atheniensium opes ruisse,
Just. 5, 1, 9.—(Acc. to A. 2.) To rush, dash, hurry, hasten, run, etc. (freq. and class.):II.tamquam ad interitum ruerem voluntarium,
Cic. Marcell. 5, 14:emptorem pati ruere et per errorem in maximam fraudem incurrere,
to act hastily, commit an oversight, id. Off. 3, 13, 55; cf. Liv. 3, 11:cum cotidie rueret,
Cic. Sest. 64, 133; id. Att. 2, 14, 1; Quint. 2, 20, 2:compescere ruentes,
Tac. H. 1, 56; 2, 63 fin.; cf. id. ib. 2, 34:ad seditiones et discordias et bella civilia,
id. ib. 1, 46:crudelitatis odio in crudelitatem ruitis,
Liv. 3, 53:in servitium,
Tac. A. 1, 7:in exitium,
id. H. 1, 84:in sua fata,
Ov. M. 6, 51:omnia fatis In pejus,
Verg. G. 1, 200:quo scelesti ruitis?
Hor. Epod. 7, 1:quo ruis,
Verg. A. 10, 811; Ov. M. 9, 428:multos video, quā vel impudentiā vel fames duxit, ruentes,
Quint. 2, 20, 2.— Poet., with inf.:quo ruis imprudens, vage, dicere fata?
Prop. 4 (5), 1, 71:scire ruunt,
Luc. 7, 751; Stat. Th. 7, 177; Claud. Rapt. Pros. 3, 387.— Impers. pass.:ut ferme fugiendo in media fata ruitur,
Liv. 8, 24.—Act., to cast down with violence, to dash down, tumble down, hurl to the ground, prostrate (except the jurid. phrase ruta caesa, perh. only poet. and in post-Aug. prose, for in the passage, Cic. Att. 2, 15, 2, seu ruet seu eriget rem publicam, ruet might be neutr.)A.Lit.:B.imbres fluctusque... frangere malum, Ruere antennas, etc.,
Plaut. Trin. 4, 1, 18:naves (vis venti),
Lucr. 1, 272:res impetibus crebris (venti),
id. 1, 293:ceteros ruerem, agerem, raperem, funderem et prosternerem,
Ter. Ad. 3, 2, 21:immanem molem volvuntque ruuntque,
Verg. A. 9, 516:cumulos ruit pinguis harenae,
breaks down, levels, id. G. 1, 105: sese superne in praedam, to cast one ' s self upon, App. Flor. 1, p. 341, 6.—Poet., transf., to cast up from the bottom, to turn up, throw up, rake up: cum mare permotum ventis, ruit intus harenam, casts up (syn. eruit), Lucr. 6, 726; cf.:totum (mare) a sedibus imis (venti),
Verg. A. 1, 85:spumas salis aere,
id. ib. 1, 35:cinerem et confusa Ossa focis,
id. ib. 11, 211:atram nubem ad caelum (ignis),
id. G. 2, 308:unde Divitias aerisque ruam, dic, augur, acervos,
Hor. S. 2, 5, 22.—Hence, rŭtus, a, um, P. a., found only in the phrase rūta et caesa or rūta caesa (acc. to Varro, the u was pronounced long, although it is short in the compounds erutus, obrutus, etc.:in venditionis lege fundi ruta caesa ita dicimus, ut U producamus,
Varr. L. L. 9, § 104).—In jurid. lang., every thing dug up (ruta) and cut down (caesa) on an estate without being wrought, and which is reserved by the owner at a sale; the timber and minerals: si ruta et caesa excipiantur in venditione, ea placuit esse ruta, quae eruta sunt, ut harena, creta et similia;caesa ea esse, ut arbores caesas, et carbones et his similia, etc.,
Dig. 19, 1, 17:in rutis caesis ea sunt, quae terrā non tenentur, quaeque opere structili tectoriove non continentur,
ib. 50, 16, 241:ruta caesa dicuntur, quae venditor possessionis sui usus gratiā concidit ruendoque contraxit,
Fest. p. 262 Müll.:ut venditores, cum aedes fundumve vendiderint rutis caesis receptis, concedant tamen aliquid emptori, quod ornandi causā apte et loco positum esse videatur,
Cic. Top. 26, 100: dicet te ne in rutis quidem et caesis solium tibl fraternum recepisse, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 55, 226. -
15 incursō
incursō āvī, ātus, āre, freq. [incurro], to run into, run against, strike against, assault, attack: agros, L.: in agmen Romanum, L.: agmen incursatum ab equitibus hostium, L.: delphines altis Incursant ramis, O.: Rupibus, run upon, O.: incursabit in te dolor meus, i. e. will vent itself.* * *incursare, incursavi, incursatus Vstrike/run/dash against, attack; make raids upon -
16 adsilio
as-sĭlĭo ( ads-, Kayser; ads- and as-, Merk.), sĭlui (cf. Prisc. p. 906 P., and Jahn ad Ov. M. 11, 526), sultum, 4, v. n. [2. salio], to leap or spring to or upon something.I.Lit. (most freq. poet.):II.Cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis,
Ov. M. 11, 526:adsiliens admissarius,
Col. 6, 37, 9:torpedo adsultantes pisciculos attrahens, donec tam prope accedant, ut adsiliat,
Plin. 9, 42, 67, § 143; Val. Fl. 1, 257:in ferrum,
Sil. 10, 2 et saep.— Poet. freq. of water, to leap or dash against or upon a thing (cf. 2. salio):tactumque vereri Assilientis aquae,
Ov. M. 6, 107, and id. F. 5, 612:Adsiliunt fluctus,
id. ib. 3, 591:(insulae) quas spumifer adsilit Aegon,
Stat. Th. 5, 56 al. —Trop.: nam neque adsiliendum statim est ad genus illud orationis, to jump to, * Cic. de Or. 2, 53, 213; Sen. Contr. 5 praef. -
17 assilio
as-sĭlĭo ( ads-, Kayser; ads- and as-, Merk.), sĭlui (cf. Prisc. p. 906 P., and Jahn ad Ov. M. 11, 526), sultum, 4, v. n. [2. salio], to leap or spring to or upon something.I.Lit. (most freq. poet.):II.Cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis,
Ov. M. 11, 526:adsiliens admissarius,
Col. 6, 37, 9:torpedo adsultantes pisciculos attrahens, donec tam prope accedant, ut adsiliat,
Plin. 9, 42, 67, § 143; Val. Fl. 1, 257:in ferrum,
Sil. 10, 2 et saep.— Poet. freq. of water, to leap or dash against or upon a thing (cf. 2. salio):tactumque vereri Assilientis aquae,
Ov. M. 6, 107, and id. F. 5, 612:Adsiliunt fluctus,
id. ib. 3, 591:(insulae) quas spumifer adsilit Aegon,
Stat. Th. 5, 56 al. —Trop.: nam neque adsiliendum statim est ad genus illud orationis, to jump to, * Cic. de Or. 2, 53, 213; Sen. Contr. 5 praef. -
18 ad-flīgō (aff-)
ad-flīgō (aff-) īxī, īctus, ere, to dash at, strike upon, throw down, overthrow: statuam: monumentum: si quo adflictae casu conciderunt (alces), Cs.: ad quos (scopulos) adflictam navem videres.— Meton., to damage, injure, shatter: tempestas naves adflixit, ita ut, etc., Cs.—Fig., to ruin, damage, injure, harass, distress, overthrow: senectus me: ad adfligendum equestrem ordinem, humiliating: qui (milites) cum uno genere morbi adfligerentur, were decimated: cum reflavit (fortuna), adfligimur, we are shipwrecked: amissi eius desiderio adflictus, distressed, Cu.: vectigalia bellis adfliguntur, suffer: causam susceptam, i. e. abandon a cause once undertaken.—To cast down, dishearten: animos metu. -
19 ad-līdō (all-)
ad-līdō (all-) līsī, līsus, ere [ad + laedo], to strike upon, dash against: ad scopulos, Cs.—Fig., to ruin. -
20 conlīdō (coll-)
conlīdō (coll-) līsī, līsus, ere [com- + laedo], to dash to pieces, shatter, batter, crush: vasa conlisa: umorem: anulus ut fiat, colliditur aurum, O.: colliduntur inter se naves, Cu.—Fig.: Graecia barbariae conlisa duello, dashed upon, H.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Dash — Dash, v. i. To rush with violence; to move impetuously; to strike violently; as, the waves dash upon rocks. [1913 Webster] [He] dashed through thick and thin. Dryden. [1913 Webster] On each hand the gushing waters play, And down the rough cascade … The Collaborative International Dictionary of English
Dash! Yonkuro — Volume 1 front cover ダッシュ!四駆郎 (Dasshu! Yonkarō) Genre … Wikipedia
Dash — Dash, n. 1. Violent striking together of two bodies; collision; crash. [1913 Webster] 2. A sudden check; abashment; frustration; ruin; as, his hopes received a dash. [1913 Webster] 3. A slight admixture, infusion, or adulteration; a partial… … The Collaborative International Dictionary of English
Dash — (d[a^]sh), v. t. [imp. & p. p. {Dashed}; p. pr. & vb. n. {Dashing}.] [Of. Scand. origin; cf. Dan daske to beat, strike, Sw. & Icel. daska, Dan. & Sw. dask blow.] 1. To throw with violence or haste; to cause to strike violently or hastily; often… … The Collaborative International Dictionary of English
Dash 8 landing gear incidents — Scandinavian Airlines Flight 1209 Accident summary Date September 9, 2007 Type Landing gear failure … Wikipedia
Dash Parr — Superherobox caption=Close up of Dash comic color=background:#80ffff publisher=Dark Horse Comics/Pixar Animation Studios debut= The Incredibles creators=Brad Bird Based on= quicksilver character name=Dash Incredible or The Dash alliance… … Wikipedia
dash — Synonyms and related words: Le Mans, abruptly, aggressiveness, air race, animation, ardor, asperge, automobile race, baffle, bafflement, balk, band, bang, bar, bash, bat, be poised, beat, beat down, beating, bedew, belt, bespatter, besprinkle,… … Moby Thesaurus
dash — I (New American Roget s College Thesaurus) v. shatter, smash; frustrate, dishearten; hurl, cast; dart. See destruction, dejection, haste, propulsion. n. élan, spirit; spurt, soupçon, trace. See activity, velocity, littleness, energy, ostentation … English dictionary for students
de Havilland Canada Dash 7 — Dash 7 redirects here. For the locomotive series, see List of GE locomotives. Dash 7 Adria … Wikipedia
Diner Dash — Cover art for the Xbox 360 version. Publisher(s) PlayFirst Producer(s) Shockwave … Wikipedia
Boulder Dash — aka Rockford , originally released in 1984, is a classic series of computer games for the Apple II, MSX, ZX Spectrum, Commodore 64, and Atari 400/800 home computers, and later ported to the NES, Acorn Electron, PC, Amstrad CPC, Amiga and many ot … Wikipedia